​El İnsaf: İki Gün Kar Yağdı Diye Öldük mü?

Bülent Yaman'ın Özel haberi

​Son aylarda gökyüzüne bakıp yağmur duaları ederken, ciğerlerimizi yakan orman yangınlarının acısı henüz tazeyken ve sıcaklardan nefes alamaz hale gelmişken; Hendek nihayet beklediği o beyaz mucizeye kavuştu. Lapa lapa yağan kar taneleri ilçeyi bir gelin gibi süslerken, itiraf edelim ki hepimizin yüreğine bir ferahlık serpildi.

​Toprak suya doydu, barajlar nefes aldı. Kimimiz cam kenarında çayını yudumladı, kimimiz bu eşsiz manzarayı ölümsüzleştirmek için sevdikleriyle selfie yarışına girdi. Ancak karın keyfi sürülürken, her zamanki o sesler de yükselmekte gecikmedi: "Belediye sınıfta kaldı!", "Yollar kapalı!", "Yerimizden kıpırdayamıyoruz!"

​El İnsaf: İki Gün Kar Yağdı Diye Öldük mü?

​Şahsen belediyeyi en sert eleştirenlerden biri olarak sormak istiyorum: İki gün kar yağdı diye aç mı kaldık? İşe mi gidemedik? Hayır. Peki, sahada neler oldu, ona bakalım. Kar yağışı başladığı andan itibaren sokaktaydım. Gördüğüm manzara "sınıfta kalan" bir yönetim değil, "el ele veren bir Hendek" fotoğrafıydı.

​Belediye personeli dondurucu soğukta küreklerle kaldırımları açarken, esnafımız kendi kapısının önünü süpürdü. Muhtarlarımız traktörlerinin koltuğuna geçip mahalle yollarını temizlemek için seferber oldu. Yani bu kez sadece belediye değil; esnafı, muhtarı ve çalışanıyla tüm ilçe tek vücut oldu.

​Atatürk Anıtı’ndaki O Hassasiyet

​Bu süreçte bir kare vardı ki, tüm boş eleştirilere verilmiş en güzel cevaptı. Belediye personelinin Atatürk Anıtı’ndaki karları büyük bir titizlikle temizlemesi, sadece bir iş değil, bir saygı duruşuydu. Bu duyarlılık vatandaşın takdirini toplarken, ne yazık ki bazı çevreler "öküz altında buzağı aramaya" devam etti.

​Eleştiri mi, Muhalefet Olsun Diye mi?

​Sırf muhalefet yapmak adına yapılan "belediye eline yüzüne bulaştırdı" serzenişleri, sahada dondurucu soğukta ter döken o personelin emeğine haksızlıktır. Bu kar yağışı bize aslında bir şeyi tekrar hatırlattı: Biz bir ve beraber olduğumuzda, her zorluğun üstesinden geliriz.

​Birlik olmanın tadı, o karda içilen sıcak çaydan daha güzelmiş meğer. Eleştirmek kolay, aslolan o küreğin bir ucundan da bizim tutmamızdır.